<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-245515054709507921</id><updated>2011-09-28T20:30:37.459+04:00</updated><category term='Conservatório'/><category term='unidade popular'/><category term='autores'/><category term='4 de novembro'/><category term='nossa vida'/><category term='música classica'/><category term='nosso blog'/><category term='o dia de unidade'/><category term='internet'/><title type='text'>Estudantes de Moscovo</title><subtitle type='html'>Blog de informação de estudantes de português de Moscovo sobre a Rússia e o mundo lusófono em geral</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default?max-results=100'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>Dinis Sobe-Paneque</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16033061008002289849</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_t1efW36tH0Y/SvHlkTL5BOI/AAAAAAAAABQ/TfdKpAXkC3M/S220/avatarka.jpg'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>19</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>100</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-245515054709507921.post-3278292369503570292</id><published>2010-12-28T23:50:00.006+03:00</published><updated>2010-12-29T00:08:05.671+03:00</updated><title type='text'>Vendedores Ambulantes no Brasil</title><content type='html'>&lt;img src="http://3.bp.blogspot.com/_itYt7jAqdAE/TRpPOawp3zI/AAAAAAAAI40/PRllIqcSlgI/s320/1278379222_103458025_1-Caixinha-Musical-para-caminhao-de-gas-Corneta-Sonofletor-Musiquinha-de-gas-Pe-M-Nobrega-1278379222.jpg" style="text-align: justify;float: right; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 10px; margin-left: 10px; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px; " border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5555840199435083570" /&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="text-align:justify;text-indent:36.0pt;line-height: 150%"&gt;&lt;span lang="PT"&gt;Nos bairros que não têm gás de cozinha &lt;/span&gt;&lt;span class="apple-converted-space"&gt;&lt;span style="color:#333333"&gt;encanado &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;cada manhã os moradores ouvem uma musiquinha bem alta e estranha para os quem não a conhecem, mas sempre a mesma - a "música  do camião de gás". Para mim ela servia de despertador nas manhãs preguiçosas quando eu não tinha de acordar cedo. O camião passava muito devagar pela rua, e até que o som se calasse eu estava a ouvir a melodia, que me parecia um convite amável ao dia. Depois deparei com uma outra música, muito parecida, e soube, que grandes companhias de gás tinham uma determinante.&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="text-align:justify;text-indent:36.0pt;line-height: 150%"&gt;&lt;span lang="PT"&gt;Caminhões mais simples não compunham uma melodia, mas compravam uma caixa musical que já tinha uma programada. É a essas caixas que&lt;span class="apple-converted-space"&gt;&lt;span style="color:#333333"&gt; se &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;deve a popularidade no Brasil de uma peça de Beethoven "Para Elisa". Todos a reconhecem como&lt;span class="apple-converted-space"&gt;&lt;span style="color:#333333"&gt; a &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;"música do camião de gás" mas poucos sabem da autoria.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="text-align:justify;text-indent:36.0pt;line-height: 150%"&gt;&lt;span lang="PT"&gt;&lt;img src="http://2.bp.blogspot.com/_itYt7jAqdAE/TRpPkN11gkI/AAAAAAAAI48/iYPkQ11YdtQ/s320/Ambulante.jpg" style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5555840573924278850" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align:justify;text-indent:36.0pt;line-height: 150%"&gt;&lt;span lang="PT"&gt;Porém os caminhões não foram os&lt;span class="apple-converted-space"&gt;&lt;span style="color:#333333"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;únicos. Estabeleceu-se uma tradição, que deve ser muito antiga, de vendedores ambu&lt;/span&gt;lantes terem o seu barulhinho que os identifica facilmente. É muito prático na praia – sem gritar o nome da sua mercadoria um vendedor não perturba o sossego e paz das pessoas,&lt;span class="apple-converted-space"&gt;&lt;span style="color:#333333"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;que sem abrir os olhos sabem o que lhes está a ser proposto. &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="text-align:justify;text-indent:36.0pt;line-height: 150%"&gt;O vendedor de churros, por exemplo, tem uma prancha de madeira que ele vira e assim faz bater nela um pedaço de ferro, criando um barulho rítmico específico de churro, avisando os fregueses da sua chegada. O som de algodão doce é buzina. Há quem use reco-reco, um insrtumento &lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span style="color:black"&gt;&lt;span style="mso-spacerun:yes"&gt; &lt;/span&gt;executado por atrito e &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;originalmente usado para acompanhamento de numerosas danças.&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="text-align:justify;text-indent:36.0pt;line-height: 150%"&gt;&lt;span lang="PT"&gt;Diz-se que o brasileiro nasce dançando, mas eu acrecentaria – fazendo qualquer percussão. É tão comum que as pessoas quase não notam, já que para mim, confesso, foi cansativo. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://2.bp.blogspot.com/_itYt7jAqdAE/TRpQJ6UO4EI/AAAAAAAAI5E/OaK9L9UtLMM/s320/92910512006531124151815_300%255B1%255D.jpg" style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 283px; height: 300px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5555841221518090306" /&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="text-align:justify;text-indent:36.0pt;line-height: 150%"&gt;&lt;span lang="PT"&gt;Fazer barulhinho tornou-se a unica forma de atrair a atenção depois de uma lei ter sido promulgada recentemente proibindo gritar nas feiras. &lt;/span&gt;Também interditou actividades &lt;i style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;ao ar livre &lt;/i&gt;(música e mesas na esplanada, pessoas alegres a andar de um bar para um outro) e assim acabou com a vida nocturna da Vila Madalena, um bairro de São Paulo, “homólogo” do Bairro Alto em Lisboa. Estranhamente, o motivo foi as queixas por causa do barulho.&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="text-align:justify;text-indent:36.0pt;line-height: 150%"&gt;&lt;span lang="PT"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/245515054709507921-3278292369503570292?l=estudantesdemoscovo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/feeds/3278292369503570292/comments/default' title='Комментарии к сообщению'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2010/12/nos-bairros-que-nao-tem-gas-de-cozinha.html#comment-form' title='Комментарии: 0'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/3278292369503570292'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/3278292369503570292'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2010/12/nos-bairros-que-nao-tem-gas-de-cozinha.html' title='Vendedores Ambulantes no Brasil'/><author><name>Anna Safronova</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13112173657377154318</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_itYt7jAqdAE/TRpPOawp3zI/AAAAAAAAI40/PRllIqcSlgI/s72-c/1278379222_103458025_1-Caixinha-Musical-para-caminhao-de-gas-Corneta-Sonofletor-Musiquinha-de-gas-Pe-M-Nobrega-1278379222.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-245515054709507921.post-7757839938731507571</id><published>2010-05-22T13:49:00.006+04:00</published><updated>2010-05-22T14:15:48.271+04:00</updated><title type='text'>Gonçalo M. Tavares, ou Algumas meditacoes sobre a lingua e a cultura</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_itYt7jAqdAE/S_et5NVgjBI/AAAAAAAAHtE/qjSPKoxFp5Y/s1600/img.jpg"&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_itYt7jAqdAE/S_etuDnBgjI/AAAAAAAAHs8/AbrY8dErvuc/s1600/goncalomtavaresdr.jpg"&gt;&lt;/a&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_itYt7jAqdAE/S_esJT1vCeI/AAAAAAAAHs0/zZ2CKGMapdo/s1600/Goncalo+em+Moscovo.jpg"&gt;&lt;img style="text-align: justify;float: left; margin-top: 0px; margin-right: 10px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px; " src="http://2.bp.blogspot.com/_itYt7jAqdAE/S_esJT1vCeI/AAAAAAAAHs0/zZ2CKGMapdo/s320/Goncalo+em+Moscovo.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5474033148036581858" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span lang="PT"  style="color:black;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:Georgia, serif;"&gt;&lt;em&gt;&lt;span lang="PT"  style=" font-style: normal; color:black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Na&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;span class="apple-converted-space"&gt;&lt;span lang="PT"  style="color:black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span lang="PT"  style="color:black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;quinta feira&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="PT"  style="color:black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;passada os estudantes do português tiveram uma feliz possibilidade de falar &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;com um dos vultos mais significativos da literatura contemporânea&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="PT"  style="color:black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-converted-space"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Gonçalo M. Tavares. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span lang="PT"  style="color:black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Aconselho insistentemente a leitura de todas as obras diponíveis&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="PT"  style="color:black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span lang="PT"  style=" ;color:black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;A linguagem do Gonçalo M. Tavares é concisa, precisa e elaborada, muitas vezes amarga, o escritor faz-nos ver as coisas de novo, faz-nos ser honestos c&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;onnosco próprios&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;. O livro perturba nos. Ao focar-se num assunto, quer que seja uma convenção social ou individual,  ou seja uma convicção, um comportamento pessoal, o autor aumenta os traços distintivos, &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;levando-os até ao absurd&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;o, e assim revela o valor profundo, primitivo do fenómeno. Tudo isso é feito duma maneira maliciosa e construtiva ao mesmo tempo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span lang="PT"  style="color:black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;No encontro da Iniciativa da Associação Cultural Europa Viva com apoio do Instituto Camões e da Embaixada de Portugal&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="PT"  style="color:black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;, Gonçalo M. Tavares abordou os problemas que a divergência de dois mundos traz: &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-converted-space"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;o da vida e da língua&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span lang="PT"  style="color:black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Todos n&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;em&gt;&lt;span lang="PT"  style=" font-style: normal; color:black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;ó&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;span lang="PT"  style="color:black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;s sabemos como é difícil nos exprimir com essas sequências de sons, chamadas &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;palavras&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;, o significado dos quais é uma mera convenção da sociedade em que vivemos. As acepções do nosso discurso interior &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;não se encaixam&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt; em significados &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;que as palavras contêm&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;a mesma palavra pode ser entendida&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt; de varias maneiras por leitores diversos e até por a mesma  pessoa em situaç&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="PT"  style="color:black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;õ&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="PT"  style="color:black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;es distintas.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT"  style="color:black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style=" color: rgb(0, 0, 238); -webkit-text-decorations-in-effect: underline; font-family:Georgia, serif;"&gt;&lt;img src="http://3.bp.blogspot.com/_itYt7jAqdAE/S_etuDnBgjI/AAAAAAAAHs8/AbrY8dErvuc/s320/goncalomtavaresdr.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5474034878846698034" style="float: right; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 10px; margin-left: 10px; cursor: pointer; width: 320px; height: 213px; " /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span lang="PT"  style="color:black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Nessa diferença entre o facto e o que esteja dito baseia-se o desentendimento, sobretudo a manipulação politica. O Gonçalo M. Tavares diz que a arte dos políticos é dizer o op&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;em&gt;&lt;span lang="PT"  style=" font-style: normal; color:black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;ó&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;span lang="PT"  style="color:black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;sito da verdade e não mentir. Por exemplo, o facto de uma pessoa ter sida expulsa de pais é comentado "O fulano tal foi de viagem".&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span lang="PT"  style="color:black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Mas como cada caso tem dois lados, a divergência entre a vida, a língua e o entendimento vai sendo um &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;fonte de inspiração e de criatividade&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;. Gonçalo M. Tavares aprecia imenso as frases ambíguas "que não se sabem aonde cair". O cargo de escritor e descascar a palavra de acordo humano, de associaç&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="PT"  style="color:black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;õe&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="PT"  style="color:black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;s vulgares. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;É chato pensarmos&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;em cadeira ao ouvirmos&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-converted-space"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;mesa&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;em&gt;&lt;span lang="PT"  style=" font-style: normal; color:black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;É&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;span lang="PT"  style="color:black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt; curioso saber que a linguagem das crianças &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;até aos 5 anos&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;é pura de convencionalismo, de&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-converted-space"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;lugares-comuns.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span lang="PT"  style="color:black;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:Georgia, serif;"&gt;&lt;span lang="PT"  style="color:black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Além das raz&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="PT"  style="color:black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;õe&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="PT"  style="color:black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;s que já abordei, o desentendimento é causado por diferentes i&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;magens do mundo&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;, criadas por uma cultura. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;mesmo que se conheça&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt; a tradução de cada palavra na frase, acontece que não se pode captar &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;o sentido geral que está escondido atrás da nuvem cultural&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt; de imagens ligadas. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 0, 238); "&gt;&lt;img src="http://2.bp.blogspot.com/_itYt7jAqdAE/S_et5NVgjBI/AAAAAAAAHtE/qjSPKoxFp5Y/s320/img.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5474035070436150290" style="float: left; margin-top: 0px; margin-right: 10px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; cursor: pointer; width: 280px; height: 280px; " /&gt;&lt;/span&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span lang="PT"  style="color:black;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Para ilustrar esse tese, Gonçalo M. Tavares pediu os seus ouvintes escreverem 10 palavras associadas com a ideia de Terra. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Surpreendidos ficaram os portugueses ao descobrirem as associações de ideias&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt; ao cosmos ou ao preto, que é a cor de solo fecundo na Rússia. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Da mesma forma,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt; nenhum dos russos &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;presentes&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt; não &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;propôs montanha&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt; ou colina, &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;à diferença dos portugueses.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Gonçalo M. Tavares &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;deixou a impressão de uma pessoa aberta às inovações, e com profundo conhecimento das vida, da literatura,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt; e ainda por cima simpático e com bom sentido de humor.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/245515054709507921-7757839938731507571?l=estudantesdemoscovo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/feeds/7757839938731507571/comments/default' title='Комментарии к сообщению'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2010/05/goncalo-m-tavares-ou-algumas-meditacoes.html#comment-form' title='Комментарии: 2'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/7757839938731507571'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/7757839938731507571'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2010/05/goncalo-m-tavares-ou-algumas-meditacoes.html' title='Gonçalo M. Tavares, ou Algumas meditacoes sobre a lingua e a cultura'/><author><name>Anna Safronova</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13112173657377154318</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_itYt7jAqdAE/S_esJT1vCeI/AAAAAAAAHs0/zZ2CKGMapdo/s72-c/Goncalo+em+Moscovo.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-245515054709507921.post-4886268683847826617</id><published>2010-05-06T11:10:00.006+04:00</published><updated>2010-05-11T10:11:57.752+04:00</updated><title type='text'>Clube Judáico da MGIMO</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_t1efW36tH0Y/S-JsMLXsfCI/AAAAAAAAADI/shO_u5hji8Y/s1600/rosh-ashan_09.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 266px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_t1efW36tH0Y/S-JsMLXsfCI/AAAAAAAAADI/shO_u5hji8Y/s400/rosh-ashan_09.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5468051854047607842" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Como é sabido, na época soviética, para os judeus o ingresso nas universidades estava condicionado, sendo que eram estabelecidas quotas que lhes limtavam o acesso ao ensino superior. Não lhes passava sequer pela cabeça a possibilidade de um dia entrarem na Universidade de Relações Internacionais- MGIMO, que era na altura a universidade dos filhos da chamada “Nomenclatura” soviética. Mas os tempos mudam, e vivemos numa Rússia que optou pelo caminho do desenvolvimento democrático.&lt;br /&gt;Em março de 2008, lancei a ideia da criação de um clube capaz de reunir todos os judeus da MGIMO. No dia 14 de abril de 2008 aconteceu a primeira reunião. O clube foi baptizado “União dos Estudantes Israelitas” (Clube Judáico) da MGIMO.&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_t1efW36tH0Y/S-Jsiac-0wI/AAAAAAAAADQ/z_esxceSl5U/s1600/x_0dda5d71.jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_t1efW36tH0Y/S-Jsiac-0wI/AAAAAAAAADQ/z_esxceSl5U/s400/x_0dda5d71.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5468052236053435138" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;A administração da universidade saudou de início a iniciativa, e apoiou-nos, juntamente com a Embaixada de Israel. Deitámos então mãos à obra, e já após apenas um ano de existência recebemos o galardão do “Clube Nacional mais activo da Universidade”, num leque de 25 clubes. Ao longo do segundo ano de existência levámos a cabo 20 eventos, nomeadamente conferências científicas, concertos e celebrações de festas tradicionais tais como “Rosh-ashana”, “Chanuka”, “Purim”, “Pesakh”. Convidámos para vários encontros personalidades da cultura, das ciências, dos negócios, jornalistas, figuras religiosas, tais como o Principal Rabino da Rússia Berl Lazar, o Presidente do Conselho de Rabinos da Europa e da Comunidade dos Países Independentes Pinkhas Goldchmidt, o Embaixador de Israel na Rússia Anna Azari, o Director do Instituto de Estudos do médio- oriente Evgueni Satanovskii, o artista emérito do povo Mark Razovskii, o apresentador de televisão Viatcheslav Flyakovskii, e Elena Hanga, entre outras personalidades, que também nos ajudaram a promover eventos na nossa universidade.&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_t1efW36tH0Y/S-Js7hqqGwI/AAAAAAAAADY/UyuFwMqLh-k/s1600/x_78878ccd.jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 266px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_t1efW36tH0Y/S-Js7hqqGwI/AAAAAAAAADY/UyuFwMqLh-k/s400/x_78878ccd.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5468052667486575362" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;O último foi dedicado aos resultados da última guerra mundial, e organizado pela universidade em conjunto com a Embaixada de Israel na Rússia. Estamos neste momento a obrar para a realização do próximo encontro com Shimon Peres que irá realizar-se no dia 11 de maio. &lt;br /&gt;Os objectivos do nosso clube são: a coesão dos judeus da MGIMO, divulgar a cultura judáica, o estudo de diferentes esferas sociais de Israel, e do povo judáico na MGIMO, e apoio aos estudantes na aprendizagem da língua hebráica.   &lt;br /&gt;A nossa organização está aberta a todos os que a queiram integrar, independentemente da religião e da nacionalidade. Dela fazem parte neste momento 90 membros oriundos de 11 países. &lt;br /&gt;O Vice-Reitor para os quadros da universidade, Valeri Vorobiev declarou que “hoje em dia a as relações da administração da universidade com o clube judáico vão de vento em popa”, comparando-o com outras uniões nacionais da MGIMO. &lt;br /&gt; Mas para mim não é o mais importante. Quando vejo judeus da MGIMO com vontade de saber mais, frequentando a sinagoga, respeitando os preceitos e tradições do nosso povo, quando vejo outros estudantes e professores da MGIMO interessados em conhecer melhor o povo judáico e Israel, mostrando um verdadeiro interesse pela nossa singularidade, fico satisfeito e  chego à conclusão que todo este trabalho não foi em vão.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;David Peleg, estudante do 3º ano de Relações Internacionais.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/245515054709507921-4886268683847826617?l=estudantesdemoscovo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/feeds/4886268683847826617/comments/default' title='Комментарии к сообщению'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2010/05/clube-judaico-da-mgimo.html#comment-form' title='Комментарии: 5'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/4886268683847826617'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/4886268683847826617'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2010/05/clube-judaico-da-mgimo.html' title='Clube Judáico da MGIMO'/><author><name>Dinis Sobe-Paneque</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16033061008002289849</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_t1efW36tH0Y/SvHlkTL5BOI/AAAAAAAAABQ/TfdKpAXkC3M/S220/avatarka.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_t1efW36tH0Y/S-JsMLXsfCI/AAAAAAAAADI/shO_u5hji8Y/s72-c/rosh-ashan_09.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-245515054709507921.post-8015528261652379299</id><published>2010-03-26T22:34:00.003+03:00</published><updated>2010-03-26T22:39:10.460+03:00</updated><title type='text'>Beijinhos de Portugal, ou Сomo Nós Сonhecemos Coimbra</title><content type='html'>&lt;span lang="PT" style="mso-ansi-language: PT;"&gt;Neste Inverno estivemos &lt;st1:personname productid="em Portugal. Nao" st="on"&gt;em Portugal. Nao&lt;/st1:personname&gt; foi a primeira vez, e já pensávamos que nada nos podia surpreender lá. Enganámo-nos redondamente! Descobrimos a cidade de Coimbra e logo percebemos que era bem diferente de tudo o que tínhamos visto antes... &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="Section1"&gt;&lt;div class="Section1"&gt;&lt;div class="Section1"&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;span lang="PT" style="mso-ansi-language: PT;"&gt;Não tentamos dissipar estereótipos alguns, só queriamos compartilhar a nossa experiência, bem como as nossas emoções.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;span lang="PT" style="mso-ansi-language: PT;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;span lang="PT"&gt; &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="Section2"&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-right: -.25pt; text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;span lang="PT" style="mso-ansi-language: PT;"&gt;A primeira coisa que nos supreendeu (muuuito!) foi o tempo &lt;st1:personname productid="em Portugal. N￳s" st="on"&gt;em Portugal. Nós&lt;/st1:personname&gt; todos sabemos que Portugal é um país bem quentinho.&lt;span style="mso-spacerun: yes;"&gt;  &lt;/span&gt;Pelo menos pensávamos assim quando estávamos a fazer malas. Mas! Verificámos precisamente o contrário: embora todos os portuqueses neguem a existência do Inverno e do frio no seu país, verdade seja dita, não sentimos muito calor por lá!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-right: -.25pt; text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5453021517832495394" src="http://4.bp.blogspot.com/_2Jxr901pmyI/S60GLdr3oSI/AAAAAAAAAA4/KGDquHjUcnc/s320/%D0%9A%D0%BE%D0%BF%D0%B8%D1%8F+DSCF6176.jpg" style="display: block; height: 197px; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; margin-right: auto; margin-top: 0px; text-align: center; width: 320px;" /&gt;&lt;span lang="PT" style="mso-ansi-language: PT;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;span lang="PT"&gt; &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;span lang="PT" style="mso-ansi-language: PT;"&gt;A única coisa que nos salvou foi o aquecedor porque nos faltou o aquecimento central (se não há Inverno, para que é que serve ter aquecimento central?!) E foi-nos difícil&lt;span style="mso-spacerun: yes;"&gt;  &lt;/span&gt;compreender como é que os portugueses podiam estar nas esplanadas à noite a beber cerveja ou a tomar o seu cafezinho.&lt;/span&gt;&lt;span lang="EN-US" style="mso-ansi-language: EN-US;"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5453021522043203394" src="http://3.bp.blogspot.com/_2Jxr901pmyI/S60GLtXx70I/AAAAAAAAABA/DzUHbyHEzTk/s320/DSCF6509.JPG" style="display: block; height: 240px; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; margin-right: auto; margin-top: 0px; text-align: center; width: 320px;" /&gt;&lt;span lang="EN-US" style="mso-ansi-language: EN-US;"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;span lang="PT" style="mso-ansi-language: PT;"&gt;Também vale a pena descrever o ambiente bem especial da cidade estudantil. Nota-se nem só pela quantidade dos estudantes ou pela beleza da Universidade mais antiga de Portugal, mas o que é mais importante é que se pode sentir a presença das tradições ricas. Uma delas é, com certeza, fado de Coimbra, ou seja fado estudantil. É tão diferente do fado de Lisboa que ainda não se podem ser comparados. É cheio da energia e entusiasmo juvenil, mas ao mesmo tempo é muito lindo e não deixa de tocar no coração das pessoas!&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;span lang="PT" style="mso-ansi-language: PT;"&gt;Mas nem tudo é tão fácil no mundo estudantil de Coimbra. Estámos a falar sobre a praxe. Claro que todos já conhecem este fenómeno. Nesta vez vimos o reverso da medalha: nem sabíamos que há o movimento anti-praxe entre os esdudantes, e quase toda a comunidade estudantil está dividida em dois grupos – pro e contra a praxe. Os primeiros defendem as tradições e a história rica da Universidade dizendo que é um dos fenómenos particulares de Coimbra. Outros insistem que a praxe representa humilhação, desigualdade, hierarquia e discriminação. Também refutam o conceito de traje como o símbolo da hierarquia.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5453021531239207394" src="http://1.bp.blogspot.com/_2Jxr901pmyI/S60GMPoR0eI/AAAAAAAAABI/_mxMvnof_uA/s320/P1300188.jpg" style="display: block; height: 240px; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; margin-right: auto; margin-top: 0px; text-align: center; width: 320px;" /&gt;&lt;span lang="PT" style="mso-ansi-language: PT;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span lang="PT" style="mso-ansi-language: PT;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;span lang="PT" style="mso-ansi-language: PT;"&gt;Outra coisa que nos supreendeu é a actividade dos estudantes seja social contra a praxe ou as propinas, seja política a favor dos direitos humanos. O exemplo mais flagrante aqui é a República feminina e feminista chamada A República das Marias do Loureiro. Não vamos descrever o conceito da república em pormenores porque este tema merece mais um artigo, só queriamos mencionar esta mesma república porque as raparigas que moram lá lutam pelos direitos das mulheres.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5453021532319524594" src="http://3.bp.blogspot.com/_2Jxr901pmyI/S60GMTp2JvI/AAAAAAAAABQ/8GyreNA00ag/s320/P13001841.jpg" style="display: block; height: 320px; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; margin-right: auto; margin-top: 0px; text-align: center; width: 220px;" /&gt;&lt;span lang="PT" style="mso-ansi-language: PT;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;span lang="PT" style="mso-ansi-language: PT;"&gt; Conhecemo-las na apresentação do filme brasileiro “Anjos do Sol” sobre a exploração sexual das crianças e tráfico das pessoas para os fins comerciais no Brasil. Para ver o filme à casa das Marias chegaram pessoas bem diferentes, nem só mulheres ou feministas. Depois do filme teve lugar uma discussão muito viva sobre o assunto que se desenvolveu noutra sobre imigração ilegal, direito para o aborto, prostituição nem só no Brasil mas em todo o mundo. Ficámos muito impressionadas pela conversa e pelas Marias, bem como pelos temas abordados. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;span&gt;* * *&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;span lang="PT" style="mso-ansi-language: PT;"&gt;Achamos que tivemos sorte de encontrar tais pessoas e é muito prazer para nós em conhecê-las e em termos sentido o ambiente especial da cidade porque nem todos os estudantes de Moscovo tem uma oportunidade destas. Da nossa parte fizemos o nosso melhor a representarmos a Rússia!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;span lang="PT" style="mso-ansi-language: PT;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;&lt;span lang="PT" style="mso-ansi-language: PT;"&gt;Catarina Casacova, Alhona Péplova&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5453021539714149666" src="http://1.bp.blogspot.com/_2Jxr901pmyI/S60GMvM3LSI/AAAAAAAAABY/UIYjaB8YTEc/s320/DSCF64611.jpg" style="cursor: hand; cursor: pointer; display: block; height: 270px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 320px;" /&gt;&lt;span lang="PT" style="mso-ansi-language: PT;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 177.0pt; text-indent: 35.4pt;" align="left"&gt;&lt;span lang="PT" style="mso-ansi-language: PT;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/245515054709507921-8015528261652379299?l=estudantesdemoscovo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/feeds/8015528261652379299/comments/default' title='Комментарии к сообщению'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2010/03/beijinhos-de-portugal-ou-como-nos.html#comment-form' title='Комментарии: 30'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/8015528261652379299'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/8015528261652379299'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2010/03/beijinhos-de-portugal-ou-como-nos.html' title='Beijinhos de Portugal, ou Сomo Nós Сonhecemos Coimbra'/><author><name>Catarina Casacova</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17041402567059874641</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://1.bp.blogspot.com/_2Jxr901pmyI/SvHhhHshJnI/AAAAAAAAAAM/5CBMLSEIzSg/S220/x_35771cc6%5B1%5D.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_2Jxr901pmyI/S60GLdr3oSI/AAAAAAAAAA4/KGDquHjUcnc/s72-c/%D0%9A%D0%BE%D0%BF%D0%B8%D1%8F+DSCF6176.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>30</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-245515054709507921.post-7323183595436579740</id><published>2010-03-02T15:07:00.003+03:00</published><updated>2010-03-04T07:59:58.915+03:00</updated><title type='text'>A Maslenitsa: festa de despedida do Inverno</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_t1efW36tH0Y/S40As_8kNuI/AAAAAAAAADA/-Ve2zeVLQWw/s1600-h/Foto+4.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_t1efW36tH0Y/S40As_8kNuI/AAAAAAAAADA/-Ve2zeVLQWw/s400/Foto+4.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5444008297640507106" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Para o moscovita, absorvido na pressa do dia a dia e quase sempre ocupado, a semana de “Maslenitsa”, que se festeja em Fevereiro é um óptimo motivo para deixar a cidade e descobrir os prazeres do inverno russo. Não só por causa do ar fresco e apetite saudável que nos conquistam nos pinhais, mas também pela felicidade de nos deliciarmos com umas velhas tradições russas. Por isso, não hesitei quando surgiu a possibilidade de passar aquele domingo ao ar livre em boa companhia.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Partimos de manhã da estação Leningradski vokzal em direcção a Radíchevo, uma pequena aldeia no noroeste da região de Moscovo. Ainda que fizesse frio e nevasse muito fortemente (este inverno já foi considerado como um dos mais rigorosos e nevosos das últimas décadas, o que agora acontece raramente), o comboio estava cheio de amadores do lazer activo e entusiastas, ansiosos de celebrar a chegada da Primavera, embora só se manifestasse ainda  no calendário. Depois de uma hora de caminhada a pé pela floresta coberta de um manto branco (muito espesso em certos lugares), chegámos finalmente a uma grande clareira enfeitada com fitas e figuras de neve, símbolos da “Maslenitsa”.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_t1efW36tH0Y/S40AIwPRNKI/AAAAAAAAACo/uX1Bfeu0kps/s1600-h/Foto+1.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_t1efW36tH0Y/S40AIwPRNKI/AAAAAAAAACo/uX1Bfeu0kps/s400/Foto+1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5444007674948695202" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A Maslenitsa é na origem uma festa pagã, que depois do Baptismo da Rússia em 988 foi incluída no calendário ortodoxo como a última semana festiva antes da Quaresma. Tradicionalmente a Maslenitsa inaugurava a Primavera e o prolongamento do dia solar. Os crepes ou bliny em russo,  prato principal que se comia na ocasião, simbolizava o Sol a crescer. O nome da festa Maslenitsa provém da palavra maslo, manteiga russa, com que as mulheres untavam os bliny. Agora os russos comem os bliny muito mais frequentemente, mas no tempo da Maslenitsa eles são consumidos em quantidades enormes e com todos os recheios possíveis: creme azedo, mel, carne, queijo, caviar etc. A celebração pressupõe inúmeros jogos e actividades lúdicas nos quais toda a gente participa com muito gosto.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Apenas chegados, acendemos uma fogueira para aquecer as mãos e os pés congelados e criar a respectiva atmosfera de festa. E a festa começa! Antes de tudo assistimos à conquista da fortaleza de neve, construída especialmente para o evento. Logo partilhamos a alegria de queimar a figura da própria Maslenitsa, símbolo do inverno, com que se vão embora todas as emoções negativas da estação, acompanhada pelo cantar em roda. Muitas pessoas estão vestidas de fatos tradicionais e recitam os tchastúchki, pequenos poemas de carácter humorístico, animando os participantes do festejo. Além disso tiramos fotografias de navios, casas, bonecos de neve, feitos com amor e imaginação.&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_t1efW36tH0Y/S40AYngYwsI/AAAAAAAAACw/hUaYAYV7n88/s1600-h/Foto+2.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_t1efW36tH0Y/S40AYngYwsI/AAAAAAAAACw/hUaYAYV7n88/s400/Foto+2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5444007947482481346" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Continuamos  a celebração em torno da fogueira. A comer bliny e a beber chá recém-feitos ali mesmo na fogueira, enchemo-nos de tanto calor no coração, que o amor estranho dos russos pelo inverno se torna natural. E o frio já nem se sente tanto. O cheiro forte a pinha e a fumo, o brilho da neve e o sabor dos bliny são inesquecíveis e só falta cantar a popular Oi, moroz, moroz (Ó frio, frio) em coro… Poucas lembranças da velha Rússia no meio da cidade industrializada e friorenta. Nem tão longe de nós e criadas pelas próprias mãos!&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_t1efW36tH0Y/S40AkbG6fXI/AAAAAAAAAC4/SmJTe8wFUCI/s1600-h/Foto+3.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_t1efW36tH0Y/S40AkbG6fXI/AAAAAAAAAC4/SmJTe8wFUCI/s400/Foto+3.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5444008150312844658" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Não sei por que é que a gente não gosta do inverno. Para mim, a existência de uma festa como a “Maslenitsa” basta para aguentar as temperaturas baixas. Já espero ansiosamente pelo próximo inverno. É para a alma!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A autora do artigo é Alexandra Rudakova.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/245515054709507921-7323183595436579740?l=estudantesdemoscovo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/feeds/7323183595436579740/comments/default' title='Комментарии к сообщению'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2010/03/maslenitsa-festa-de-despedida-do.html#comment-form' title='Комментарии: 3'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/7323183595436579740'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/7323183595436579740'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2010/03/maslenitsa-festa-de-despedida-do.html' title='A Maslenitsa: festa de despedida do Inverno'/><author><name>Dinis Sobe-Paneque</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16033061008002289849</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_t1efW36tH0Y/SvHlkTL5BOI/AAAAAAAAABQ/TfdKpAXkC3M/S220/avatarka.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_t1efW36tH0Y/S40As_8kNuI/AAAAAAAAADA/-Ve2zeVLQWw/s72-c/Foto+4.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-245515054709507921.post-5405078607043490601</id><published>2010-02-27T17:00:00.004+03:00</published><updated>2010-02-27T17:30:48.817+03:00</updated><title type='text'>O conceito de beleza</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_itYt7jAqdAE/S4ksci0M92I/AAAAAAAAHMM/gR4O4qD0Wc8/s1600-h/pasaporte.jpg"&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"&gt; &lt;/span&gt;É natural dar-se mais valor àquilo que é raro. Ninguém por exemplo liga ao ar, até que comece a escassear ou a tornar-se prejudicial. A saudade de alguma forma nasce da ausência, ou da perda. Vejamos o que consta do conceito de beleza neste âmbito.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_itYt7jAqdAE/S4kp3E0bu5I/AAAAAAAAHL0/XDCRiuCnPgY/s1600-h/venera.jpg"&gt;&lt;img style="text-align: justify;float: right; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 10px; margin-left: 10px; cursor: pointer; width: 270px; height: 320px; " src="http://3.bp.blogspot.com/_itYt7jAqdAE/S4kp3E0bu5I/AAAAAAAAHL0/XDCRiuCnPgY/s320/venera.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5442927650817162130" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"&gt; &lt;/span&gt;Dentro deste conceito, há uma parte universal e uma parte variável, individual. Há coisas de que todos gostamos unanimemente, tais como a justa proporção, a harmonia. Nem as obras de arte moderna são excepção, na medida em que os seus autores frequentemente se distanciam dos cânones de beleza tradicionais, para chamar a atenção para o contrário.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"&gt; &lt;/span&gt;O conteúdo da parte variável depende da época, da cultura, da pessoa.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"&gt; &lt;/span&gt;Já estamos todos fartos de ouvir dizer que ainda há bem pouco tempo não desprezavam a gordura como hoje em dia. Pelo contrário, uma pessoa magra era considerada doente. Não quero com isto dizer que o ideal fosse pesar mais de 100 quilos, porque não devemos esquecer que a norma de beleza universal valoriza proporções saudáveis. Temos então a imagem de uma pessoa de pele branca e de formas opulentas. Se formos para a África, a gordura acentuada é tida como formosura. Na&lt;span class="Apple-style-span"   style="  ;font-family:arial, sans-serif;font-size:small;"&gt;&lt;em style="font-weight: bold; font-style: normal; "&gt; &lt;/em&gt;Ásia&lt;/span&gt;, os cânones de beleza privilegiam os cabelos ondulados e castanhos, ou loiros, e a pele clara “de prata”. Enquanto que pela Europa fora imperam a pele bronzeada, a ausência de gordura, e a guerra aberta à celulite.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_itYt7jAqdAE/S4ksci0M92I/AAAAAAAAHMM/gR4O4qD0Wc8/s1600-h/pasaporte.jpg"&gt;&lt;img src="http://2.bp.blogspot.com/_itYt7jAqdAE/S4ksci0M92I/AAAAAAAAHMM/gR4O4qD0Wc8/s320/pasaporte.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5442930493547673442" style="float: left; margin-top: 0px; margin-right: 10px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; cursor: pointer; width: 220px; height: 320px; " /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style="text-align: justify; "&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre; "&gt; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Porque será que os cânones de beleza evoluem tanto?&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"&gt; &lt;/span&gt;Lembremo-nos da tese que tem sido até exposta, e que parte do princípio que valorizamos aquilo que é mais raro. Como era então a sociedade antes da era da industrialização, e da invenção da electricidade? A grande maioria das pessoas vivia no campo, debaixo do sol, com pouca comida, o que fazia com que a maioria andasse relativamente magra, com a pele danificada pelo sol, pelo vento, e a lavoura. Só a nobreza usava guarda-sol e tinha quem a transportasse para dar uma volta. Tornava-se difícil ser-se original.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"&gt; &lt;/span&gt;Já têm a explicação para a beleza em África e na Ásia. Vamos abordar um assunto mais agudo, o do ideal moderno europeu.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"&gt; &lt;/span&gt;Poucos trabalham o dia inteiro ao ar livre, a maioria fica fechada em edifícios, daí a dificuldade em bronzear. Quanto ao exercício físico, já não se destina a ganhar o pão, na maior parte dos casos, e inclusive até já se paga para poder transpirar durante algum tempinho livre, nas salas de fitness.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_itYt7jAqdAE/S4kqL5nbI7I/AAAAAAAAHME/9SiGxWRT6Jg/s1600-h/la-pompadour1.jpg"&gt;&lt;img style="text-align: justify;float: right; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 10px; margin-left: 10px; cursor: pointer; width: 320px; height: 258px; " src="http://2.bp.blogspot.com/_itYt7jAqdAE/S4kqL5nbI7I/AAAAAAAAHME/9SiGxWRT6Jg/s320/la-pompadour1.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5442928008587060146" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"&gt; &lt;/span&gt;Por vezes, mudar de país transforma a interpretação do rosto de uma pessoa. Já pensaram nisso? Essa relatividade permite-nos também minimizar algumas feições consideradas como imperfeitas. Por exemplo, pode-se perfeitamente dizer: “Sou assim tão branquinha porque sou uma Marquesa de Pompadour reencarnada”.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/245515054709507921-5405078607043490601?l=estudantesdemoscovo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/feeds/5405078607043490601/comments/default' title='Комментарии к сообщению'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2010/02/o-conceito-de-beleza.html#comment-form' title='Комментарии: 2'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/5405078607043490601'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/5405078607043490601'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2010/02/o-conceito-de-beleza.html' title='O conceito de beleza'/><author><name>Anna Safronova</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13112173657377154318</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_itYt7jAqdAE/S4kp3E0bu5I/AAAAAAAAHL0/XDCRiuCnPgY/s72-c/venera.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-245515054709507921.post-3924123290997022920</id><published>2010-02-23T13:05:00.004+03:00</published><updated>2010-02-23T13:12:20.194+03:00</updated><title type='text'>Terra Incognita</title><content type='html'>&lt;div&gt; Sibéria... O que é que imaginam ao ouvir esta palavra? Espaços a perder de vista cobertos de neve? Inverno eterno? O frio insuportavel? Ursos que andam pelas ruas procurando comida?&lt;br /&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441378881557654322" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_EfRDst3I_rc/S4OpQ1uOazI/AAAAAAAAABA/RsKQqrElib0/s400/DSC03840.JPG" border="0" /&gt;Mas como é a Sibéria na verdade? Claro que nem todos têm a coragem de comprar o bilhete e ir para esta terra encantadora. Porém valerá a pena ler este artigo até ao fim porque a autora é siberiana.Nasci e cresci na Sibéria. E a minha casa ainda tem aquecimento, o que ajuda a não morrer de frio. Sim, realmente faz lá frio. O inverno é muito longo – quase 6 meses, e a temperatura mínima de que eu me lembro foi de 50 e poucos graus negativos . Mas a temperatura normal no inverno varia de 20 a 30 graus negativos. &lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441378440721988722" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_EfRDst3I_rc/S4Oo3Lez_HI/AAAAAAAAAA4/iCHOzlAIGfo/s400/DSC03825.JPG" border="0" /&gt;Não quero desiludi-los, mas nunca encontrei nenhum urso na rua, estes animais só habitam nas florestas e, obviamente, evitam o contacto com pessoas.Ainda assim é bem interessante o inverno na Sibéria. È possível construir castelos e vários esculturas de neve ou gelo, jogar bolas de neve e rolar do cima das montanhas.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441379181490854466" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_EfRDst3I_rc/S4OpiTD32kI/AAAAAAAAABI/2Zy-f16Ks24/s400/DSC03872.JPG" border="0" /&gt;Gosto muito da minha pátria e aconselho-os a viajar até lá!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/245515054709507921-3924123290997022920?l=estudantesdemoscovo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/feeds/3924123290997022920/comments/default' title='Комментарии к сообщению'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2010/02/terra-incognita.html#comment-form' title='Комментарии: 4'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/3924123290997022920'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/3924123290997022920'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2010/02/terra-incognita.html' title='Terra Incognita'/><author><name>Вика</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17865793385714495240</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_EfRDst3I_rc/S4OpQ1uOazI/AAAAAAAAABA/RsKQqrElib0/s72-c/DSC03840.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-245515054709507921.post-2252935722298925938</id><published>2009-12-11T15:11:00.006+03:00</published><updated>2009-12-11T15:31:55.618+03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Conservatório'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='música classica'/><title type='text'>Para os Lados do Conservatório</title><content type='html'>&lt;meta name="GENERATOR" content="OpenOffice.org 3.0  (Win32)"&gt;&lt;style type="text/css"&gt; 	&lt;!-- 		@page { size: 21cm 29.7cm; margin: 2cm } 		P { margin-bottom: 0.21cm } 		A:link { color: #0000ff; text-decoration: underline } 	--&gt;&lt;/style&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span lang="pt-PT"  style="font-size:100%;"&gt;No dia 3 de Outubro realizou-se um concerto de m&lt;/span&gt;&lt;meta name="GENERATOR" content="OpenOffice.org 3.0  (Win32)"&gt;&lt;style type="text/css"&gt; 	&lt;!-- 		@page { size: 21cm 29.7cm; margin: 2cm } 		P { margin-bottom: 0.21cm } 	--&gt;&lt;/style&gt;&lt;span style="font-family: arial;font-family:Times New Roman, serif;font-size:100%;"  &gt;&lt;span lang="pt-PT"&gt;ú&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="pt-PT"  style="font-size:100%;"&gt;sica coral portuguesa, da iniciativa do Instituto Camões, com apoio da Embaixada de Portugal em Moscovo, na sala Rachmaninov do Conservatório ( &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;color:#0000ff;"&gt;&lt;u&gt;&lt;a href="http://www.instituto-camoes.pt/russia/1-concerto-de-musica-coral-portuguesa-em-moscovo.html" target="_blank"&gt;&lt;span lang="en-US"&gt;um artigo sobre o evento&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="pt-PT"  style="font-size:100%;"&gt;)&lt;/span&gt;&lt;span lang="en-US"  style="font-size:100%;"&gt;.&lt;/span&gt;&lt;span lang="pt-PT"  style="font-size:100%;"&gt; Foi lá que eu tive a sorte de c&lt;/span&gt;&lt;span lang="pt-PT"  style="font-size:100%;"&gt;onhecer um português, o Pedro Emanuel &lt;/span&gt;&lt;span lang="pt-PT"  style="font-size:100%;"&gt;Pereira, muito simpático que estuda no Conservatório Tchaikovsky; é pianista. &lt;/span&gt;&lt;span lang="pt-PT"  style="font-size:100%;"&gt;Está aqui há um ano e meio. Participou em muitos concursos e foi sempre laureado. &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman, serif;font-size:100%;"&gt;&lt;span lang="pt-PT"&gt;É&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt; bolseiro da Fundação Calouste Gulbenkian.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p style="text-indent: 1.25cm; margin-bottom: 0cm;" align="justify"&gt;&lt;meta equiv="CONTENT-TYPE" content="text/html; charset=utf-8"&gt;&lt;title&gt;&lt;/title&gt;&lt;meta name="GENERATOR" content="OpenOffice.org 3.0  (Win32)"&gt;&lt;style type="text/css"&gt; 	&lt;!-- 		@page { size: 21cm 29.7cm; margin: 2cm } 		P { margin-bottom: 0.21cm } 	--&gt; 	&lt;/style&gt;  &lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_itYt7jAqdAE/SyI47Ha_ZbI/AAAAAAAACDQ/3tdv1P5LC00/s1600-h/x_b926b79d.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 208px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_itYt7jAqdAE/SyI47Ha_ZbI/AAAAAAAACDQ/3tdv1P5LC00/s320/x_b926b79d.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5413952290308449714" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="text-indent: 1.25cm; margin-bottom: 0cm;" align="justify"&gt;&lt;span lang="pt-PT"  style="font-size:100%;"&gt;Está no primeiro ano sob a orientação de uma das mais ilustres professoras do Conservatório, Vera &lt;/span&gt;&lt;span lang="pt-PT"  style="font-size:100%;"&gt;Gornostayeva. Nos concertos dos seus alunos, diga-se de passagem, a sala sempre está cheia &lt;/span&gt;&lt;span lang="pt-PT"  style="font-size:100%;"&gt;e é difícil encontrar um lugar para estar de pé. &lt;/span&gt;&lt;span lang="en-US"  style="font-size:100%;"&gt;O&lt;/span&gt;&lt;span lang="pt-PT"  style="font-size:100%;"&gt; último desses concertos teve lugar no dia 26 de Novembro, o Pedro tocou duas peças d&lt;/span&gt;&lt;span lang="pt-PT"  style="font-size:100%;"&gt;e List. Depois do concerto fomos a um café e ele respondeu às minhas perguntas.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="text-indent: 1.25cm; margin-bottom: 0cm;" align="justify"&gt;&lt;span lang="pt-PT"  style="font-size:100%;"&gt;O Pedro é de Guimarães, e toca piano desde pequeno. Como não havia muitos pianistas na sua cidade, ele foi quase obrigado a tocar orgão na missa. Por isso acontecia era frequente na rua alguma velhota desconhecida chegar  ao pé dele Pedro e dizer-lhe: "Obri&lt;/span&gt;&lt;span lang="pt-PT"  style="font-size:100%;"&gt;gada&lt;/span&gt;&lt;span lang="pt-PT"  style="font-size:100%;"&gt;, meu filho, sempre quando tu tocas eu choro de emoção".&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="text-indent: 1.25cm; margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="pt-PT"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt; O Pedro confessou-me que o novo centro cultural de Guimarães Vila Flor não funcionava tão bem como ele gostaria. Lá têm lugar concertos de música popular, de bandas musicais da região, e concertos de música clássica acontecem escassas vezes durante o ano. O Pedro lamenta esta escassez, e que o nível cultural de sua cidade esteja a baixar. Ao acabar o décimo segundo ano de escolaridade, ele resolveu vir para a Rússia, onde a tradição de musica clássica é muito forte.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="text-indent: 1.25cm; margin-bottom: 0cm;" align="justify"&gt;&lt;span lang="pt-PT"  style="font-size:100%;"&gt;No início a vida em Moscovo foi difícil, &lt;/span&gt;&lt;span lang="pt-PT"  style="font-size:100%;"&gt;porque tudo se tornou "definitivamente diferente", todas as aulas eram em russo sem ele ainda saber a língua, sem ter Internet nas primeiras semanas, morando num quarto com mais duas &lt;/span&gt;&lt;span lang="en-US"  style="font-size:100%;"&gt;pessoas&lt;/span&gt;&lt;span lang="pt-PT"  style="font-size:100%;"&gt;. Pouco a pouco os probl&lt;/span&gt;&lt;span lang="pt-PT"  style="font-size:100%;"&gt;emas mais graves resolveram-se, e o Pedro &lt;/span&gt;&lt;span lang="pt-PT"  style="font-size:100%;"&gt;foi conseguindo assistir às aulas e perceber &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_itYt7jAqdAE/SyI5F0VBMZI/AAAAAAAACDY/-Fxi9TGD03Q/s1600-h/conservatorio_moscovo.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 209px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_itYt7jAqdAE/SyI5F0VBMZI/AAAAAAAACDY/-Fxi9TGD03Q/s320/conservatorio_moscovo.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5413952474161688978" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="pt-PT"  style="font-size:100%;"&gt;o que se estava a dizer. Demorou alguns meses para conseguir a pronunciar "&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Краснопресненская&lt;/span&gt;&lt;span lang="pt-PT"  style="font-size:100%;"&gt;", o nome da estação do metro onde fica a residência universitária do Conservatório. Quatro-cinco meses foram necessários  para quebras a barreira da língua, e começou então a falar com desembaraço.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="text-indent: 1.25cm; margin-bottom: 0cm;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_itYt7jAqdAE/SyI5OEaKenI/AAAAAAAACDg/slxlkl49MsE/s1600-h/426px-Gustav_Mahler_1909.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 173px; height: 243px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_itYt7jAqdAE/SyI5OEaKenI/AAAAAAAACDg/slxlkl49MsE/s320/426px-Gustav_Mahler_1909.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5413952615917189746" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="pt-PT"  style="font-size:100%;"&gt;No passado domingo, 6 de Dezembro, eu e o Pedro fomos a um concerto cujo programa incluia obras de Gustav Mahler, na Sala Grande do Conservatório, nomeadamente a segunda sinfonia e um ciclo de canções. A música de Mahler é monumental e requintada ao mesmo tempo. Ele é conhecido por t&lt;/span&gt;&lt;span lang="pt-PT"  style="font-size:100%;"&gt;er composto sinfonias longas. N&lt;/span&gt;&lt;span lang="pt-PT"  style="font-size:100%;"&gt;uma delas &lt;/span&gt;&lt;span lang="en-US"  style="font-size:100%;"&gt;num&lt;/span&gt;&lt;span lang="pt-PT"  style="font-size:100%;"&gt; palco estão duas orquestras e dois coros, e um terceiro fica fora das portas da sala de tal maneira que os ouvintes não sabem de onde vem o som. Na segunda sinfonia, Malher também usou essa técnica. Havia tubos a tocar atrás dos bastidores &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;е&lt;/span&gt;&lt;span lang="pt-PT"  style="font-size:100%;"&gt; nos balcões da plateia, o que acabou por dar uma nova consistência ao som, uma nova dimensão.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="text-indent: 1.25cm; margin-bottom: 0cm;" align="justify"&gt;&lt;span lang="pt-PT"  style="font-size:100%;"&gt;Num intervalo encontrámos o maestro João Tiago Santos, finalista do Conservatorio de São-Petersburgo, e aluno do maestro Vassili Sinaiski. João Santos dirigiu o concerto de música coral portuguesa em Outubro. Foi uma grande surpresa dar com ele, mas eu fiquei ainda mais pasmada ao ver &lt;/span&gt;&lt;span lang="pt-PT"  style="font-size:100%;"&gt;também o nosso professor o João Mendonça e mais dois portugueses. Um deles, o João Soeiro&lt;/span&gt;&lt;span lang="ru-RU"  style="font-size:100%;"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="pt-PT"  style="font-size:100%;"&gt;é estudante do primeiro ano da Academia Russa de Música Gnesin, tal como o Pedro, &lt;/span&gt;&lt;span lang="en-US"  style="font-size:100%;"&gt;que &lt;/span&gt;&lt;span lang="pt-PT"  style="font-size:100%;"&gt;também é pianista. Foi duplamente mais agradável porque foi por pura sorte, não foi combinado. Afinal estavam cinco portugueses. Além de partilhar as impressões sobre Malher, falaram sobre a chegada do novo Embaixador, Pedro Nuno Bártolo. Mas isso é tema para outro artigo. Então, eu senti orgulho por pertencer àquele ambiente de "máfia p&lt;/span&gt;&lt;span lang="pt-PT"  style="font-size:100%;"&gt;ortuguesa", por ter escolhido português como  especialização.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/245515054709507921-2252935722298925938?l=estudantesdemoscovo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/feeds/2252935722298925938/comments/default' title='Комментарии к сообщению'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2009/12/para-os-lados-do-conservatorio.html#comment-form' title='Комментарии: 2'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/2252935722298925938'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/2252935722298925938'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2009/12/para-os-lados-do-conservatorio.html' title='Para os Lados do Conservatório'/><author><name>Anna Safronova</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13112173657377154318</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_itYt7jAqdAE/SyI47Ha_ZbI/AAAAAAAACDQ/3tdv1P5LC00/s72-c/x_b926b79d.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-245515054709507921.post-1148672789007413866</id><published>2009-12-08T18:40:00.006+03:00</published><updated>2009-12-08T18:54:10.381+03:00</updated><title type='text'>O Concurso de Fonética</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/__P7a1mAOgAI/Sx51x0Ev89I/AAAAAAAAAD8/-EhXJMp2eEY/s1600-h/33.bmp"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412893300798518226" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/__P7a1mAOgAI/Sx51x0Ev89I/AAAAAAAAAD8/-EhXJMp2eEY/s320/33.bmp" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt;Não há nenhum estudante de Portugués na Universidade de Relações Internacionais de Moscovo que não сonheça o Concurso de fonética, que decorre todos os anos nos finais de novembro. Todos os estudantes que estudam português no primeiro ano aguardam este evento com impaciência. É uma autêntica instituição, um ritual iniciático após o qual Concurso os caloiros passam a ter de alguma forma o direito de se considererem verdadeiros estudantes de Português e membros da comunidade lusófona.&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;div&gt;&lt;div&gt;Se falarmos da história deste tradição pode-se dizer que o protótipo do nosso concurso é a Praxe académica em Portugal. A praxe é um conjunto amplo de tradições, usos e costumes que se praticam e repetem ao longo dos anos no foro universitário, e cuja Alma Mater é Coimbra. Na realidade é tradição integrar os caloiros na sua nova escola e nos respectivos costumes do estabelecimento, pelo que a praxe constitui também um ritual iniciático fortemente hierarquizado. Esta ligação é tão forte que por muitas vezes se confunde o conceito de praxe, que é o conjunto de todas as tradições e rituais, com o de "melindrar o caloiro". Actualmente, as actividades de recepção ao Caloiro têm sofrido forte contestação e gerado enorme polémica, chegando a haver o instaurar de diversos processos-crime, em razão de práticas que, afinal de contas, nada têm a ver com os ritos iniciáticos da praxis académica. Felizmente não temos por objectivo realizar a praxe original.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/__P7a1mAOgAI/Sx50fJHKwiI/AAAAAAAAADc/jnDQezp5uk0/s1600-h/2.bmp"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412891880516665890" style="WIDTH: 323px; CURSOR: hand; HEIGHT: 244px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/__P7a1mAOgAI/Sx50fJHKwiI/AAAAAAAAADc/jnDQezp5uk0/s320/2.bmp" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;Há pouco decorreu o concurso de fonética na nossa universidade (Universidade de Relações Internacionais de Moscovo- MGIMO) que incluiu 5 provas tradicionais:&lt;br /&gt;Primeiro, os estudantes têm de recitar travas-línguas, seguidos da declamação dos versos de poetas famosos portugueses e como não podia deixar de ser, o nosso poema preferido «Mar Português», que todos os estudantes são obrigados a saber de cor. Este poema do célebre poeta Fernando Pessoa já se pode chamar «o hino» dos estudantes. A seguir vai a vez das encenações, sketches e, finalmente, as canções.&lt;br /&gt;Os estudantes do primeiro ano de Relações Internacionais e Jornalismo Internacional e do 2 ano de Relações Económicas Internacionais com sucesso conseguiram provar que já tinham um notável conhecimento da língua apesar de a estudarem há apenas 3 meses, e que estavam prontos para continuar os seus estudos com o mesmo afinco.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/__P7a1mAOgAI/Sx51euTmD2I/AAAAAAAAAD0/QDTQD3QL44c/s1600-h/1.bmp"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412892972832657250" style="WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 224px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/__P7a1mAOgAI/Sx51euTmD2I/AAAAAAAAAD0/QDTQD3QL44c/s320/1.bmp" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;O ambiente nesta nóite e tão familiar que quase ninguém se sente em competição e não apetece ir embora no fim. Aliás posso acrescentar que o Concurso de Fonética não é só uma tradição, uma festa que os caloiros não irão esquecer nunca, como também um grande estímulo para vir outra vez no próximo ano, para se juntar aos outros estudantes de Português, e desfrutar das intervenções dos alunos do 1 curso, rir-se e tomar consciência de que já são estudantes-veteranos – não caloiros . &lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;Tatyana Murashova &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/245515054709507921-1148672789007413866?l=estudantesdemoscovo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/feeds/1148672789007413866/comments/default' title='Комментарии к сообщению'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2009/12/o-concurso-de-fonetica.html#comment-form' title='Комментарии: 0'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/1148672789007413866'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/1148672789007413866'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2009/12/o-concurso-de-fonetica.html' title='O Concurso de Fonética'/><author><name>Kirill (Cirilo)</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05356634592028628384</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/__P7a1mAOgAI/Sx51x0Ev89I/AAAAAAAAAD8/-EhXJMp2eEY/s72-c/33.bmp' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-245515054709507921.post-6955013305247536560</id><published>2009-12-01T18:45:00.013+03:00</published><updated>2009-12-01T19:05:10.243+03:00</updated><title type='text'>Futebol. Pseudo- ideologia vs. pseudo- país.</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/__P7a1mAOgAI/SxU7amfFWVI/AAAAAAAAACU/yUg92Q7UfB0/s1600/%D0%B1%D0%BE%D0%BB%D0%B5%D0%BB%D1%8C.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5410295855549077842" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 246px; CURSOR: hand; HEIGHT: 180px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/__P7a1mAOgAI/SxU7amfFWVI/AAAAAAAAACU/yUg92Q7UfB0/s320/%D0%B1%D0%BE%D0%BB%D0%B5%D0%BB%D1%8C.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt; &lt;span style="font-size:130%;"&gt;Desde que a selecção russa de futebol derrotou a da Holanda, uma das favoritas no Euro-2008 o interesse pelo futebol na Rússia aumentou significativamente, particularmente entre certos e determinados altos funcionarios têm tentado fazer do futebol uma ideologia de estado capaz de congregar o povo.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/__P7a1mAOgAI/SxU9f1VohgI/AAAAAAAAADE/uo4a9IXgYHk/s1600/%D0%BF%D0%BE%D0%BB%D0%B8%D1%82%D0%B8%D0%BA%D0%B8.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5410298144458573314" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 251px; CURSOR: hand; HEIGHT: 198px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/__P7a1mAOgAI/SxU9f1VohgI/AAAAAAAAADE/uo4a9IXgYHk/s320/%D0%BF%D0%BE%D0%BB%D0%B8%D1%82%D0%B8%D0%BA%D0%B8.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;Deutados e senadores, jornalistas próximos do Kremlin não demoraram muito a perceber o que aconteceu e correram desde então para os campos para jogar futebol ganhando pontos políticos. Nas vésperas do jogo contra a Alemanha os médias russos falaram da importância universal do evento eminente enquanto as pessoas iam comprando o simbólico nacional, as gaitas, reservando os lugares nos sport-bares, provendo-se das entradas e cerveja, já predizendo quem iriam defrontar no seu respectivo grupo em África. Mas já depois de perder na Eslovênia há uma semana as mesmas pessoas começaram a lembrar-se das anedotas antigas dos nossos futebolistas. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/__P7a1mAOgAI/SxU9uSMS-mI/AAAAAAAAADM/Bx30RYBi9so/s1600/%D1%8E%D1%89.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5410298392722209378" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 216px; CURSOR: hand; HEIGHT: 163px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/__P7a1mAOgAI/SxU9uSMS-mI/AAAAAAAAADM/Bx30RYBi9so/s320/%D1%8E%D1%89.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;Será possivel que o futebol pode ter-se transformado na ideia nacional de país? Na verdade não. Uma ideia autêntica nacional de Estado deve ser permanente. Mas o futebol, como cada jogo, não pode tem essa permanência. Pois subentende derrotas. Ou seja, tal princípio do futebol é semelhante ao dos impérios que se quebram quando acabam os triufos bélicos e começam as derrotas.&lt;br /&gt;Mas a bem dizer esta atitude é válida só em relação aos países desenvolvidos ou àqueles em via de desenvovimento. Pois os estados mais débeis com um funcionamento simples, à imagem do desporto-rei, com regras simples que só requerem uma bola e umas pessoas, como uma ideia nacional, igualmente simples, que poderia congregar o povo. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/__P7a1mAOgAI/SxU9HL04ccI/AAAAAAAAAC8/nxqoZ5naamU/s1600/%D0%BD%D0%B5%D0%B3%D1%80.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5410297720998490562" style="WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 170px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/__P7a1mAOgAI/SxU9HL04ccI/AAAAAAAAAC8/nxqoZ5naamU/s320/%D0%BD%D0%B5%D0%B3%D1%80.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A Rússia não é a Serra Leoa, a Guiné ou a Libéria. É um país de estrutura complexa. Por isso aqui o futebol pode ser só o apêndice da ideia nacional, mas não é a mesma. O facto de o futebol ter a possibilidade de se transformar na ideia nacional do país é revelador do seu desenvolvimento. Nem a Espanha, nem a Alemanha, nem a França, nem Portugal, nem a Italia, nem o Brasil, nem qualquer outro estado desenvolvido se baseia nessa ideia. Por isso queria que a Rússia nunca chegasse a ter tal pseudo- ideia nacional, ou seja, que não se tornasse nunca um pseudo- país com tal ideia. &lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/245515054709507921-6955013305247536560?l=estudantesdemoscovo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/feeds/6955013305247536560/comments/default' title='Комментарии к сообщению'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2009/12/futebol-pseudo-ideologia-vs-pseudo-pais.html#comment-form' title='Комментарии: 0'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/6955013305247536560'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/6955013305247536560'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2009/12/futebol-pseudo-ideologia-vs-pseudo-pais.html' title='Futebol. Pseudo- ideologia vs. pseudo- país.'/><author><name>Kirill (Cirilo)</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05356634592028628384</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/__P7a1mAOgAI/SxU7amfFWVI/AAAAAAAAACU/yUg92Q7UfB0/s72-c/%D0%B1%D0%BE%D0%BB%D0%B5%D0%BB%D1%8C.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-245515054709507921.post-3051426699009806173</id><published>2009-11-26T22:03:00.008+03:00</published><updated>2009-11-26T22:15:39.371+03:00</updated><title type='text'>Festival de Cinema Brasileiro em Moscovo: Tempos de paz</title><content type='html'>&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5408490845414994594" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 217px; CURSOR: hand; HEIGHT: 256px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/__P7a1mAOgAI/Sw7RxLvpsqI/AAAAAAAAAB0/ICe0Lf_tsiA/s320/-tempos-de-paz-cartaz.jpg" border="0" /&gt; No ultimo domingo, no cinema 35 MM, no âmbito do festival de cinema brasileiro, a decorrer até ao dia 26 deste mês em Moscovo, foi exibido Tempos de Paz do realizador brasileiro Daniel Filho. O filho é uma adaptação da peça do mesmo nome, de Bosco Brasil. Esteve presente o actor Daniel Stulbach, com o qual o público teve a oportunidade de discutir o filme. Apesar de o filme não ter sido exibido em horário nobre, o filme registou uma importante afluência, o que confirma o interesse e curiosidade do público russo em conhecer a cultura brasileira e o Brasil, que goza de uma imagem de país misterioso junto dos russos.&lt;br /&gt;A acção decorre no Brasil durante o espaço de um dia, o dia 18 de abril de 1945. Um actor polaco (polonês) chega ao Brasil, à procura de uma vida nova. Quer mudar de profissão, pois considera que não há lugar para o teatro depois da Guerra . O filme coloca a questão: Para que serve ser actor? E acaba por dar uma resposta convincente, que não deixa quaisquer dúvidas.&lt;br /&gt;No momento em que o filme terminou, todos os que estavam presentes na sala aplaudiram com sinceridade. Ninguém se apressou a sair. Dam Stulbach desceu ao palco e respondeu a todas as perguntas que lhe forma colocadas. Revelou que tinha participado na peça e que gostaria de a mostrar em Moscovo. Foi patente a sua emoção, e admitiu que, mesmo sem saber ao certo por que razão, se sentia à beira de chorar. Explicou que tirou algumas fotos para a sua mãe (que também contracenou com ele no filme), porque ela não acreditava que o filme pudesse ser exibido em Moscovo, e com tal afluência de público.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/__P7a1mAOgAI/Sw7Sw0ZNqgI/AAAAAAAAACE/bt7I-GfQ7yE/s1600/5604417_tempos_de_paz_cultura_280_420.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5408491938658494978" style="WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 214px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/__P7a1mAOgAI/Sw7Sw0ZNqgI/AAAAAAAAACE/bt7I-GfQ7yE/s320/5604417_tempos_de_paz_cultura_280_420.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Seguiram-se as perguntas sobre as diferenças substanciais entre a peça e a sua adaptação ao cinema, sobre as sua emoções durante a interpretação da personagem. Dan respondeu a todas as perguntas, com naturalidade, em pormenor. E compartilhou as suas impresses sobre Moscovo e os russos em geral. Confessou que achava que o nosso povo era mais simpatico do que pensava. Assim, sem darmos por isso chegou o momento da sessão seguinte, o que não impediu que a discussão continuasse fora da sala. O ambiente foi muito íntimo, e por certo ninguém se arrependeu de ter vindo.&lt;br /&gt;O Brasil e a Rússia são países muito diferentes, mas isso só torna o encontro de ambas as culturas mais interessante e inesquecível.&lt;br /&gt;O filme aliás exibido duas vezes no âmbito do festival.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;Galha Babaeva&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/245515054709507921-3051426699009806173?l=estudantesdemoscovo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/feeds/3051426699009806173/comments/default' title='Комментарии к сообщению'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2009/11/no-ultimo-domingo-no-cinema-35-mm-no.html#comment-form' title='Комментарии: 0'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/3051426699009806173'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/3051426699009806173'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2009/11/no-ultimo-domingo-no-cinema-35-mm-no.html' title='Festival de Cinema Brasileiro em Moscovo: Tempos de paz'/><author><name>Kirill (Cirilo)</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05356634592028628384</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/__P7a1mAOgAI/Sw7RxLvpsqI/AAAAAAAAAB0/ICe0Lf_tsiA/s72-c/-tempos-de-paz-cartaz.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-245515054709507921.post-8072854606951352507</id><published>2009-11-21T20:22:00.004+03:00</published><updated>2009-11-21T20:32:11.730+03:00</updated><title type='text'>O Clube dos Alegres e Engenhosos  - CAE ou KVN em russo.</title><content type='html'>É um jogo para pessoas creativas e cheias de ideias extraórdinarias. É um jogo, em que o sentido de humor é avaliado numa escala de cinco valores e onde não há vencido, porque a participação já é uma pequena vitória. É uma oportunidade de conhecer pessoas e divertir se.&lt;br /&gt;Apareceu na Rússia em 1961 e imediatamente conquistou muitos espectadores.Uma das particularidades do KVN é a de as regras poderem ser modificadas durante o jogo. Mas existem normas fundamentais. As equipas de menos de duas pessoas participam em concursos diferentes. Durante a saudação os jogadores apresentam a sua equipa, depois eles mostram pandangas preparadas previamente para divertir os espectadores e agradar ao júri, constituido por pessoas conhecidas e respeitadas. Por exemplo, na nossa universidade (Instituto de Relações de Moscovo- MGIMO), o júri é presidido pelo reitor e pelos directores das faculdades.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;                                           &lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/__P7a1mAOgAI/SwgiBSpXabI/AAAAAAAAABM/NwN3biRnTeE/s1600/x_c0746e2d.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5406608758238833074" style="WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 230px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/__P7a1mAOgAI/SwgiBSpXabI/AAAAAAAAABM/NwN3biRnTeE/s320/x_c0746e2d.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O KVN inclui também uma prova musical com cancões, “um aquecimento”; uma prova em que os concorrentes respondem a perguntas com a piadas improvisadas, e outros concursos. Cada equipa tem o seu grupo de apoio com cartazes e motos.&lt;br /&gt;Agora o KVN pratica-se nas escolas, nas empresas e nas universidades. Os melhores jogos são transmitidos pela TV e reunem toda a família à volta do televisor.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;                                           &lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5406609065019139954" style="WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 213px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/__P7a1mAOgAI/SwgiTJffZ3I/AAAAAAAAABU/XXC4n8a0v_s/s320/x_0c40f04f.jpg" border="0" /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Na semana passada aliás decorreu uma prova de KVN na nossa universidade. Participaram equipas das faculdades diferentas. Os participantes brincaram com tudo, não poupando nem a mentalidade dos russos, nem a economia, nem a política e muito menos as relacões internacionais (não fosse a nossa universidade precisamente a da Relações Internacionais)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;                                                      &lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/__P7a1mAOgAI/Swgihf4QabI/AAAAAAAAABc/_RxtTY1RiXY/s1600/x_9186837a.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5406609311546763698" style="WIDTH: 214px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/__P7a1mAOgAI/Swgihf4QabI/AAAAAAAAABc/_RxtTY1RiXY/s320/x_9186837a.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Como não podia deixar de ser nem todas as piadas foram acertadas...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;                                                        &lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/__P7a1mAOgAI/SwgisaXssDI/AAAAAAAAABk/e2BTO1WCbMg/s1600/x_2d9f9eba.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5406609499046588466" style="WIDTH: 214px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/__P7a1mAOgAI/SwgisaXssDI/AAAAAAAAABk/e2BTO1WCbMg/s320/x_2d9f9eba.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; Os estudantes têm todo o azo de praticar o seu sentido de humor ao longo dos 4 anos da licenciatura na universidade, tanto mais que este traço hoje em dia é quase indispensável para trabalhar na esfera das relacões internacionais.&lt;br /&gt;O ambiente durante o jogo foi tão agradável e ninguém se queria vir embora no fim. O KVN não é só um jogo para passar o tempo, como também é um modo de vida, que ajuda muito em determinados momentos, porque o senso de humour é sem sombra de duvida uma qualidade considerável.&lt;br /&gt;                                                                          &lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;                                                                                                                                          Maria Riabinina&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/245515054709507921-8072854606951352507?l=estudantesdemoscovo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/feeds/8072854606951352507/comments/default' title='Комментарии к сообщению'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2009/11/o-clube-dos-alegres-e-engenhosos-cae-ou.html#comment-form' title='Комментарии: 0'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/8072854606951352507'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/8072854606951352507'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2009/11/o-clube-dos-alegres-e-engenhosos-cae-ou.html' title='O Clube dos Alegres e Engenhosos  - CAE ou KVN em russo.'/><author><name>Kirill (Cirilo)</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05356634592028628384</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/__P7a1mAOgAI/SwgiBSpXabI/AAAAAAAAABM/NwN3biRnTeE/s72-c/x_c0746e2d.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-245515054709507921.post-7150140689564488262</id><published>2009-11-19T23:58:00.000+03:00</published><updated>2009-11-19T23:59:44.373+03:00</updated><title type='text'>Peça inspirada nos amores de Pedro e Inês em Moscovo</title><content type='html'>Pela segunda vez, depois da estreia ocorrida a 6 de Outubro, ‘Molokh Liubvi’ (Moloch do Amor), uma peça de teatro inspirada em episódios e mitos da História de Portugal, foi representada em Moscovo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O drama em verso da poetisa Irina Makarova foi representado a 12 de Novembro no palco do Instituto de Literatura Gorki de Moscovo por um grupo de estudantes do mesmo instituto.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O primeiro acto do espectáculo relata o episódio trágico dos amores de Pedro e Inês de Castro. O segundo leva-nos ao séc. XVI, aos tempos do reinado de D. Sebastião. «A obra no seu conjunto realça a grandeza de ambos os monarcas», afirma o leitor do Instituto Camões em Moscovo, João Mendonça João.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Irina Makarova, poetisa e estudante do Instituto de Literatura Gorki, entrou em contacto com a História de Portugal aquando da tradução de uma obra de Lord Byron que efectuou a partir do inglês, o que a levou a seguir o itinerário biográfico e geográfico do autor inglês ate Portugal. Foi então que descobriu o famoso episódio do amor de Pedro pela sua amada e amante, que acabaria por tornar rainha para além do sepulcro.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A autora sublinha que «muitos são os casos de amantes de reis que foram assassinadas ao longo da história da Europa, mas poucas foram as que se tornaram heroínas nacionais.»&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Moloch do AmorA peça é de alguma forma uma homenagem a D. Pedro. Com o intuito de aprofundar os seus conhecimentos, a autora esmiuçou as crónicas dos reis portugueses, e viajou por Portugal de Sagres a Braga, reconstituindo o itinerário das leituras das crónicas dos reis portugueses. Durante um ano, debruçou-se sobre a História das Cruzadas para se inteirar dos pormenores lexicais e de vestuário da época. Naturalmente chegou ao período histórico do reinado do rei D. Sebastião, cuja crónica estudou.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ao retratar a ousadia e espírito aventureiro do jovem monarca, Irina Makarova refere que pretende «levar o leitor contemporâneo a pensar que uma grande figura histórica pode sê-lo não só pelos seus actos, como também pelas suas motivações.» Razão pela qual considera que «D. Sebastião foi absolvido pela história e por Deus.»&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Para além desta peça, a poetisa é autora de um ciclo de poemas intitulado Fábulas Ibéricas, dedicado à paixão que cultiva desde então por Portugal.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/245515054709507921-7150140689564488262?l=estudantesdemoscovo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/feeds/7150140689564488262/comments/default' title='Комментарии к сообщению'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2009/11/peca-inspirada-nos-amores-de-pedro-e.html#comment-form' title='Комментарии: 0'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/7150140689564488262'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/7150140689564488262'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2009/11/peca-inspirada-nos-amores-de-pedro-e.html' title='Peça inspirada nos amores de Pedro e Inês em Moscovo'/><author><name>Dinis Sobe-Paneque</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16033061008002289849</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_t1efW36tH0Y/SvHlkTL5BOI/AAAAAAAAABQ/TfdKpAXkC3M/S220/avatarka.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-245515054709507921.post-4292114441515864283</id><published>2009-11-16T23:16:00.009+03:00</published><updated>2009-11-16T23:30:57.290+03:00</updated><title type='text'>A Queda do Muro De Berlim. Passsados 20 anos.</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/__P7a1mAOgAI/SwG1LcQwFDI/AAAAAAAAAA8/_zbQtr_XnG8/s1600/big_394435_germany_ussr_history_obschestvo.jpg"&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/__P7a1mAOgAI/SwG1B6VFxLI/AAAAAAAAAA0/lggrxW3fLiw/s1600/berlinwall01.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5404800072263517362" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 220px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/__P7a1mAOgAI/SwG1B6VFxLI/AAAAAAAAAA0/lggrxW3fLiw/s320/berlinwall01.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt; &lt;span style="font-size:130%;"&gt;O Muro de Berlim começou a ser derrubado na noite de 9 de Novembra &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;de 1989 &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;depois de 28 anos de existência. Foi não uma barreira física, construída durante a Guerra Fria&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;, que circundava toda a Berlim Ocidental&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;, separando-a da Alemanha de Leste, mas mais do que tudo foi o símbolo da cessação da divisão a Europa em sociolista e capitalista.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;Passados 20 anos mais de 30 estadistas famosos e líderes modernos dos países de todo o planeta vieram a Berlim para comemorarem o universário dos 20 anos da Queda do Muro. Todos afirmaram por unanimidade que esse evento teve uma significação global, tendo melhorado a nossa vida e acabado com a divisão do mundo e com a Guerra Fria. Em particular, sublinhou-se o facto da Queda do Muro ter sido o apelo à luta contra as ditaduras e as opressões das pessoas, à destruição de muros semelhantes que continuavam a separar os países e os povos. Ou seja, os discursos dos oradores consistiram afirmar que a Queda de Muro era o símbolo do triunfo das pessoas que aspiradavam à paz e liberdade, o símbolo da criação de uma Europa Unida.&lt;br /&gt;Mas na verdade é assim?&lt;br /&gt;Não acho que seja justo dizer que a Queda do Muro tem uma significação mundial e transformar uma festa alemã para os alemães numa festa global para todos. Pelos vistos, os estadistas já se esqueceram ou não se querem lembrar de outros muros que foram construidos nesses mesmos estados na última década. Pelos vistos, Hillary Clinton, uma das figuras convidada, já não se lembra do decreto do ex-presrdente George Bush, hasteado sob a bandeira da democracia, de costruir um muro nos Estados Unidos com o intuito de separar o seu país dos imigrantes mexicanos. Hoje em dia existem muitos muros semelhantes – em Israil (na fronteira da Palestina), no norte de África em redor do enclave espanhol e outros.&lt;br /&gt;Afirmar que o lema de 1989 de criar a Europa Unida se efectuou também é prematuro. Infelizmente, a Europa não veio a unir-se completamente e o muro virtual só se deslocou para leste e agora fica nas fronteiras da Ucrânia, Moldávia, Belorússia e Rússia. A imagem da Guerra Fria, que surge sempre que aparecem conflictos e confrontações entre Moscovo e as capitais ocidentais, só confirma que as mudanças essenciais na mentalidade dos povo ainda não ocorerram desde 1989.&lt;br /&gt;Segundo um estudo de opinião absulutamente todos os alemães têm a certeza de que os acontecimentos de 1989 estavam correctos. Contudo, nem todos pensam que ambos os lados tenham tirado mutuamenta vantagens. Por exemplo, muitos alemães da parte ocidental não estão satisfeitos com o facto de no Leste terem sido investidos mais de mil milhões de euros ( naturalmente, a maior parte foi do orçamento da parte ocidental). Ainda por cima, as disparidades patentes entre os alemães do Oeste e Leste continuam a existir. Mas, se perguntar a esses alemães aborrecidos do Oeste se querem voltar aos tempos Muro de Berlim, responderão espontaneamenta “Nicht”.&lt;br /&gt;Parece que a Queda do muro de Berlim é uma grande festa para toda a Alemanha unida, mas é duvidoso que o seja para todo o mundo. &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/245515054709507921-4292114441515864283?l=estudantesdemoscovo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/feeds/4292114441515864283/comments/default' title='Комментарии к сообщению'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2009/11/queda-do-muro-de-berlim.html#comment-form' title='Комментарии: 4'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/4292114441515864283'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/4292114441515864283'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2009/11/queda-do-muro-de-berlim.html' title='A Queda do Muro De Berlim. Passsados 20 anos.'/><author><name>Kirill (Cirilo)</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05356634592028628384</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/__P7a1mAOgAI/SwG1B6VFxLI/AAAAAAAAAA0/lggrxW3fLiw/s72-c/berlinwall01.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-245515054709507921.post-8873129752614848577</id><published>2009-11-14T22:29:00.002+03:00</published><updated>2009-11-14T22:33:33.695+03:00</updated><title type='text'>O caminho para o futuro ou mais uma história para inspirar o povo?</title><content type='html'>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_L-83G7mdtMg/Sv8F7D4cMeI/AAAAAAAAAAM/7vn5wZB6Tlg/s1600-h/medvedev3.gif"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5404044590080340450" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_L-83G7mdtMg/Sv8F7D4cMeI/AAAAAAAAAAM/7vn5wZB6Tlg/s320/medvedev3.gif" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;Anteontem o nosso presidente Dmitri Anatólievich Medvédev efectuou a sua declaração à Assembleia Federal da Rússia.Pôs em foco o objectivo de modernização de todo o país. Ele declarou que não podíamos continuar assim, viver aproveitando resultados técnicos da União Soviética. Mas o que se espera? Se calhar decidiram fazer a modernização agora porque o petróleo já não está a tão bom preço?Mas a modernização não se pode efectuar com o nosso aparelho administrativo, em que há (sem dúvidas) muita corrupção. O presidente disse o seguinte: "Os encarceramentos não são a saída ao problema da corrução. Mas precisamos de fazer isso”. O tempo mostrará.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;Medvédev sugeriu criar um governo electrónico. Hoje em dia há pouca gente que acreditar na possibilidade do desaparecimento das intermináveis filas. Muitas das suas iniciativas pressupõem grandes mudanças de orçamento. Mas o Vice- presidente Arkadi Dvorcóvich logo esclareceu, que não estão a planear nenhumas correcções de fundo. Também acrescentou que a diminuição dos impostos tão-pouco poderia ser levada a cabo antes de 2012.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;Outro facto muito interessante é a ideia de reduzir o número de fusos horários e abolir a passagem para a hora de inverno. Dvorcóvich logo após a declaração explicou que ainda era muito cedo para falar de tudo isso. Talvez seja ainda cedo para falar dos problemas sociais??? &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;O nosso presidente declarou que Já no ano de 2010 as pessoas reformadas poderiam sair do limiar da pobreza. Mas é isso que eles merecem: sair do limiar da pobreza? É ISSO que merece o nosso país no futuro? É algum motivo de orgulho? Durante a sua declaração, o presidente destacou muitas boas iniciativas, mas ao que parece, simplesmente precisamos de mais tempo e de mais esperança, que não é tão difícil para nós, como já estamos acostumados a acreditar nas histórias do nosso governo.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/245515054709507921-8873129752614848577?l=estudantesdemoscovo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/feeds/8873129752614848577/comments/default' title='Комментарии к сообщению'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2009/11/o-caminho-para-o-futuro-ou-mais-uma.html#comment-form' title='Комментарии: 2'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/8873129752614848577'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/8873129752614848577'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2009/11/o-caminho-para-o-futuro-ou-mais-uma.html' title='O caminho para o futuro ou mais uma história para inspirar o povo?'/><author><name>Galha</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00608222349295327555</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_L-83G7mdtMg/Sv8F7D4cMeI/AAAAAAAAAAM/7vn5wZB6Tlg/s72-c/medvedev3.gif' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-245515054709507921.post-3909287515564697425</id><published>2009-11-11T12:53:00.000+03:00</published><updated>2009-11-11T12:56:54.678+03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='nosso blog'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autores'/><title type='text'>para os autores!</title><content type='html'>Caros amigos! &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Se quiserem participar e escrever no nosso blogue como autores enviem-me por favor os seus e-mails (sobe-panek@lovestep.ru), eu vou adicioná-los como autores deste blogue - vocês terão o acesso independente :)&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/245515054709507921-3909287515564697425?l=estudantesdemoscovo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/feeds/3909287515564697425/comments/default' title='Комментарии к сообщению'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2009/11/para-os-autores.html#comment-form' title='Комментарии: 2'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/3909287515564697425'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/3909287515564697425'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2009/11/para-os-autores.html' title='para os autores!'/><author><name>Dinis Sobe-Paneque</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16033061008002289849</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_t1efW36tH0Y/SvHlkTL5BOI/AAAAAAAAABQ/TfdKpAXkC3M/S220/avatarka.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-245515054709507921.post-7060376948065887314</id><published>2009-11-10T11:48:00.000+03:00</published><updated>2009-11-11T12:58:03.404+03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='4 de novembro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='unidade popular'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='o dia de unidade'/><title type='text'>O dia de unidade popular do povo desunido</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_t1efW36tH0Y/SvlHsQJVGKI/AAAAAAAAACY/tph-sh7F7p8/s1600-h/7337863_imgB.jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 253px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_t1efW36tH0Y/SvlHsQJVGKI/AAAAAAAAACY/tph-sh7F7p8/s400/7337863_imgB.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5402428053581535394" /&gt;&lt;/a&gt;Ao acordarem de manhã ou à tarde os russos com o sorriso no rosto percebem em que dia feliz estão – num dia de folga. E só à noite, depois de assistirem ao noticiário na TV, sabem a que são obrigados pela sua felicidade – ao dia da unidade popular.&lt;br /&gt;Pelo menos isto confirma-se por um estudo de opinião de acordo com o qual mais de metade dos russos não está a par do significado da designação da festa que celebram a 4 de Novembro. Contudo as autoridades continuam a afirmar que esse dia tem o estatuto universal nacional, na medida em que toda a gente sai de casa para festejá-lo nos comícios nos centros das cidades, lembrando-se do feito popular em que o povo unido russo, sob a liderança de Kuzma Minin, um comerciante de Nizhny Novgorod e do Príncipe Pozharsky, reconquistaram Moscovo aos polacos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A bem dizer a causa verdadeira de instituirem essa festa é notória para todos – a vontade de substituir o dia da Revolução de Outubro (7 de Novembro) que foi abolido há muito, mas que continua a ser comemorado por muitos, o que exaspera imenso o Kremlin. É que nesse dia os comunistas têm “o direito ligetimo” de reunir os seus partidários para as manifestões. &lt;br /&gt;Não é a unica razão de haver pouca possibilidade de se poder chamar a esta data o dia da união popular. Pelo menos, enquanto o movimento jovem “Nashi” conclama do patriatismo e da unidade ao mesmo tempo louvando Putin, outros andam pelas ruas vizinhas berrando “A Rússia é para os russos”, num país em que os russos são menos de 70 por cento. Mas o mais importante é que o país tem imensos problemas sociais. Pois de que maneira é possível chamar o país de unido quando apenas um terço da população vive na pobreza e ajudantes dos prefeitos usam relógio de pulso no valor de um milhão de dólares, onde os journalistas são assassinados todas as semanas, onde se elevam os monumentos a efígie de Estaline, onde se organizaram perseguiçoes aos dissidentes?&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_t1efW36tH0Y/SvlH_APTQeI/AAAAAAAAACg/qciaOIOsMiY/s1600-h/30306.jpeg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 280px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_t1efW36tH0Y/SvlH_APTQeI/AAAAAAAAACg/qciaOIOsMiY/s400/30306.jpeg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5402428375729127906" /&gt;&lt;/a&gt;Os países desenvolvidos têm os próprios dias de unidade que só sublinham a unidade nacional. Na Rússia resolveram seguir o mesmo caminho – criar esse dia para congregar o país em vez de congregar o país para solucionar os problemas fundamentais. Parece que as autoridades ainda não estão preparadas para desistir do relógio de um milhão e para começar a fazer alguma coisa para o povo. Enquanto isso não acontecido a gente contiunará a considerar o 4 de Novembro só como um dia de folga.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O autor é Kiril Kuzmin&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/245515054709507921-7060376948065887314?l=estudantesdemoscovo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/feeds/7060376948065887314/comments/default' title='Комментарии к сообщению'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2009/11/o-dia-de-unidade-popular-do-povo.html#comment-form' title='Комментарии: 13'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/7060376948065887314'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/7060376948065887314'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2009/11/o-dia-de-unidade-popular-do-povo.html' title='O dia de unidade popular do povo desunido'/><author><name>Dinis Sobe-Paneque</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16033061008002289849</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_t1efW36tH0Y/SvHlkTL5BOI/AAAAAAAAABQ/TfdKpAXkC3M/S220/avatarka.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_t1efW36tH0Y/SvlHsQJVGKI/AAAAAAAAACY/tph-sh7F7p8/s72-c/7337863_imgB.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>13</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-245515054709507921.post-3645748922812560529</id><published>2009-11-02T15:33:00.000+03:00</published><updated>2009-11-02T15:37:45.253+03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='internet'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='nossa vida'/><title type='text'>A Internet, ou seja, a revolução contemporânea</title><content type='html'>O século vinte trouxe-nos muitas novidades que revolucionaram a nossa vida, tornaram-na mais fácil mas ao mesmo tempo complicaram-na imenso. &lt;br /&gt;Entre os grandes avanços da humanidade pode-se enumerar o lanço do primeiro satélite, o primeiro homem no espaço e o primeiro passo na lua – tudo primeiro porque antes o espaço cósmico tinha sido uma coisa desconhecida e distante... tão distante que hoje em dia temos a possibilidade de organizar espectáculos espaciais, como organizou, por exemplo, Gui Laliberte, fundador do Cirque du Soleil, em prol da protecção da água – ele dirigiu uma grande maratona por todo o mundo a partir da estação cósmica internacional.&lt;br /&gt;Mas eu queria falar de uma coisa que mesmo agora faz parte da nossa vida e dentro de poucos anos estou certo que não imaginaremos a nossa vida cotidiana sem ela. Claro que é a Internet.&lt;br /&gt;A Internet está omnipresente na vida de bilhões de pessoas, mas poucas são as que são capazes de dizer o que exactamente a define. Algumas pensam que é uma rede mundial de computadores, outras sabem alguma coisa sobre a computação na “nuvem”, mas não sabem ao certo o que é. A Internet já revolucionou a nossa vida porque, por exemplo, nenhum outro meio anterior à Internet exigiu do usuário a entrega de tantas informações para permitir o acesso a uma rede de comunicação. Isso pode ter um lado ruim para a privacidade, mas também abre uma fronteira de integração e de uso racional de recursos sem igual para a humanidade, como por exemplo a criação de uma nova forma de publicidade que é mostrada só para as pessoas que a querem ver. Mágia? Não, são factos da nossa vida. É isso que, no fundo, define a Internet. Essa é a sua grande promessa.&lt;br /&gt;Actualmente, a rede mundial congrega 1,5 bilhão de computadores de todos os tipos e tamanhos, telemóveis celulares e até alguns televisores e frigoríficos. Dentro de dez anos estarão conectados à rede 7 trilhões de computadores, celulares, também aviões, carros, torneiras, interruptores de luz etc – cada objecto terá o seu chipe e estará ligado à rede. Todos os processos de funcionamento destes objectos serão gravados, analizados e dirigidos na “nuvem”. Mas a nova tecnologia faz surgir o medo de perca da privacidade e segurança.&lt;br /&gt;Além da nossa vida cotidiana, do modo de comunicação, de processar dados e trabalhar, a Internet também transformou o nosso cérebro. Alguns cientistas afirmam que o uso das ferramentas digitais altera o funcionamento do cérebro. Para além do mais, o uso da Internet tem resultados positivos para o funcionamento do cérebro. Ao passarem horas em frente ao computador, seja para pesquisar, mandar e-mails ou fazer compras, as pessoas estão expondo o cérebro a uma enxurrada de estimulos. É por isso que o uso da tecnologia digital altera os nossos circuitos cerebrais. O uso da Internet permite-nos fazer mais com o cérebro, gastando menos energia. Mas claro que a tecnologia traz problemas quando usada em excesso. Mas, moderadamente, como afirmam os cientistas, é a nossa grande aliada.&lt;br /&gt;Por todas estas razões podemos chegar a conclusão de que o nosso futuro está estreitamente ligado à Internet. Claro que vamos ter grandes problemas, a nossa vida mudará radicalmente. Mas, em geral, acho que todas as mudanças são boas e cada dia estamos mais perto do mundo com que sonhamos.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/245515054709507921-3645748922812560529?l=estudantesdemoscovo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/feeds/3645748922812560529/comments/default' title='Комментарии к сообщению'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2009/11/internet-ou-seja-revolucao.html#comment-form' title='Комментарии: 6'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/3645748922812560529'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/3645748922812560529'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2009/11/internet-ou-seja-revolucao.html' title='A Internet, ou seja, a revolução contemporânea'/><author><name>Dinis Sobe-Paneque</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16033061008002289849</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_t1efW36tH0Y/SvHlkTL5BOI/AAAAAAAAABQ/TfdKpAXkC3M/S220/avatarka.jpg'/></author><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-245515054709507921.post-3828931198869768220</id><published>2009-10-31T14:34:00.001+03:00</published><updated>2009-11-11T12:58:46.540+03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='nosso blog'/><title type='text'>O nosso blog</title><content type='html'>O nosso blog já funciona e espera pelos seus leitores!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bem-vindos a todos!&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/245515054709507921-3828931198869768220?l=estudantesdemoscovo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/feeds/3828931198869768220/comments/default' title='Комментарии к сообщению'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2009/10/o-nosso-blog.html#comment-form' title='Комментарии: 2'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/3828931198869768220'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/245515054709507921/posts/default/3828931198869768220'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://estudantesdemoscovo.blogspot.com/2009/10/o-nosso-blog.html' title='O nosso blog'/><author><name>Dinis Sobe-Paneque</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16033061008002289849</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_t1efW36tH0Y/SvHlkTL5BOI/AAAAAAAAABQ/TfdKpAXkC3M/S220/avatarka.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry></feed>
